Λεπτομερές θεραπευτικό σχήμα για την οξεία προστατίτιδα

Η προστατίτιδα είναι μια συχνή ουρολογική νόσος που χαρακτηρίζεται από φλεγμονώδεις αλλαγές στον προστάτη αδένα που προκύπτουν από την επίδραση επιβλαβών παραγόντων (λοιμωδών, επαγγελματικών, οικιακών και άλλων). Το τυπικό θεραπευτικό σχήμα για την προστατίτιδα εξαρτάται από τη μορφή, την πορεία και τον αιτιολογικό παράγοντα της νόσου.

Θεραπεία της προστατίτιδας ανάλογα με τον τύπο

Η νόσος είναι πολυαιτιολογικής φύσης, αλλά ο κύριος παράγοντας εμφάνισής της θεωρείται μολυσματικός. Ως εκ τούτου, το καθήκον της ουρολογίας είναι να βρει ορθολογικές μεθόδους ετιοτροπικής θεραπείας και να καταπολεμήσει τις λοιμώξεις.

Η θεραπεία για τη βακτηριακή προστατίτιδα περιλαμβάνει αντιβιοτική θεραπεία. Το φάρμακο συνταγογραφείται μετά από εργαστηριακή διάγνωση για τον προσδιορισμό του παθογόνου και της ευαισθησίας στα αντιβιοτικά.

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα των στατιστικών μελετών, τα φάρμακα από την ομάδα των φθοριοκινολονών, των κεφαλοσπορινών και των τετρακυκλινών είναι τα πιο αποτελεσματικά για τη θεραπεία της νόσου.

Τα αντιιικά φάρμακα χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της προστατίτιδας που προκαλείται από έρπητα, HPV ή κυτταρομεγαλοϊό. Η προστατίτιδα μυκητιακής αιτιολογίας αντιμετωπίζεται με αντιμυκητιακά φάρμακα.

Δεδομένου ότι η εμφάνιση προστατίτιδας επηρεάζεται από πολλούς παράγοντες, η θεραπεία είναι συνήθως ολοκληρωμένη και περιλαμβάνει γενικές προσαρμογές στον τρόπο ζωής που στοχεύουν στην ενίσχυση της ανοσίας και στη βελτίωση της κυκλοφορίας του αίματος στα πυελικά όργανα.

Η λίστα των εκδηλώσεων περιλαμβάνει:

• διατροφική διατροφή (για την πρόληψη της δυσκοιλιότητας).
• τακτική σωματική και σεξουαλική δραστηριότητα.
• βιταμινοθεραπεία?
• σωστό ύπνο και εγρήγορση.

Εάν η προστατίτιδα προκαλείται από παραβίαση της παροχής αίματος στη λεκάνη, ενδείκνυται η τακτική σωματική δραστηριότητα, το μασάζ και η φυσιοθεραπεία (καταλήψεις, βόλτες, περπάτημα, τρέξιμο) για την εξάλειψη της συμφόρησης. Εάν υπάρχουν κρυφές πηγές μόλυνσης (τερηδόνα, ιγμορίτιδα, αμυγδαλίτιδα), είναι απαραίτητη η εξυγίανση των παθολογικών εστιών.

Θεραπευτικά σχήματα

Τα συμπτώματα της χρόνιας και οξείας μορφής προστατίτιδας είναι παρόμοια, αλλά το θεραπευτικό σχήμα είναι διαφορετικό. Κι αυτό γιατί στην οξεία μορφή η θεραπεία στοχεύει στην καταπολέμηση της μόλυνσης και στην ανακούφιση των δυσάρεστων συμπτωμάτων, ενώ στη χρόνια μορφή της νόσου απαιτούνται μέθοδοι φυσιοθεραπευτικής επιρροής.

Κατάλογος φαρμάκων στο οξύ στάδιο της προστατίτιδας:

1. ΜΣΑΦ - εξαλείφουν την ενόχληση και αναστέλλουν την ανάπτυξη της φλεγμονώδους διαδικασίας στον αδένα.
2. Αντιβιοτικά. Επηρεάζει τον αιτιολογικό παράγοντα της νόσου. Οι πιο συχνά χρησιμοποιούμενες είναι οι προστατευμένες πενικιλίνες, οι μακρολίδες, οι κεφαλοσπορίνες και οι φθοριοκινολόνες.
3. Αντισπασμωδικά. Χρησιμοποιούνται για την εξάλειψη του πόνου στον αδένα, τη βελτίωση της εκροής εκκρίσεων, τη χαλάρωση των αγγειακών τοιχωμάτων και τη βελτίωση της μικροκυκλοφορίας.
4. Αλφα-αδρενεργικοί αποκλειστές. Βελτιώνουν την παροχέτευση στην οξεία κατακράτηση ούρων χαλαρώνοντας τους λείους μύες της ουρήθρας και του αυχένα της ουροδόχου κύστης. Ανακουφίζει από τη φλεγμονή του οργάνου και μειώνει το πρήξιμο.
5. Φυτοθεραπευτικοί παράγοντες. Αποτελούν θεραπευτικό βοήθημα φυσικής προέλευσης. Επιδρούν απαλά στον προστάτη και μειώνουν το πρήξιμο του οργάνου.

Σπουδαίος! Στο οξύ στάδιο της προστατίτιδας αντενδείκνυνται τα φυσιοθεραπευτικά μέτρα.

Η φυσιοθεραπεία προάγει την εξάπλωση της λοίμωξης και επιδεινώνει τη φλεγμονή.

Η χρόνια μορφή προστατίτιδας, από την άλλη, αντιμετωπίζεται κυρίως με φυσικοθεραπευτικές μεθόδους:

• Θεραπεία με λέιζερ.
• Φωνοφόρηση (συνδυασμός υπερήχων και φαρμακευτικής αγωγής).
• Ηλεκτροφόρηση.
• Έκθεση σε μικροκύματα.

Μία ή περισσότερες μέθοδοι θεραπείας χρησιμοποιούνται ταυτόχρονα. Η χειρουργική επέμβαση (ενδοσκοπική μέθοδος) χρησιμοποιείται μόνο σε χρόνια μορφή, που περιπλέκεται από σκληρωτική διαδικασία και απόφραξη του αδένα. Η επέμβαση μπορεί να βελτιώσει σημαντικά την ποιότητα ζωής του ασθενούς και να αποκαταστήσει τις χαμένες λειτουργίες.

Αρχές θεραπείας της οξείας προστατίτιδας

Η αιτία της οξείας προστατίτιδας είναι σχεδόν πάντα οι λοιμώξεις του ουρογεννητικού συστήματος. Αυτές μπορεί να είναι τόσο μη ειδικές (που προκαλούνται από υπό όρους παθογόνους μικροοργανισμούς) όσο και σεξουαλικά μεταδιδόμενες λοιμώξεις (γαρδνερέλλωση, χλαμύδια, γονόρροια, τριχομονάδες κ.λπ.).

Στην πρώτη περίπτωση, η παθογόνος μικροχλωρίδα διεισδύει στον προστάτη μέσω της λεμφογενούς ή αιματογενούς οδού από το έντερο ή το ουροποιητικό σύστημα και προκαλεί φλεγμονή εκεί.

Στη δεύτερη περίπτωση, το παθογόνο μεταδίδεται από μολυσμένο σεξουαλικό σύντροφο.

Η θεραπεία της οξείας προστατίτιδας εξαρτάται από τον τύπο του παθογόνου και περιλαμβάνει πάντα τη χορήγηση αντιβιοτικών. Μετά από ενδελεχή εξέταση, ο γιατρός εντοπίζει το παθογόνο και συνταγογραφεί την κατάλληλη θεραπεία.

Σε περίπτωση μόλυνσης από πρωτόζωα (τριχομονάση), συνήθως συνταγογραφείται ένα φάρμακο από την ομάδα νιτροϊμιδαζολών. Η θεραπεία της ενδοκυτταρικής χλαμυδιακής λοίμωξης γίνεται με μακρολιδικά αντιβιοτικά.

Εναλλακτικά δραστικά συστατικά περιλαμβάνουν κάποιες άλλες μακρολίδες, φθοριοκινολόνες και ένα αντιβιοτικό τετρακυκλίνης.

Η θεραπεία των βλαβών της γονόρροιας περιλαμβάνει αντιβιοτικά πενικιλλίνης και κεφαλοσπορίνης και θεραπεία εμβολιασμού. Η φλεγμονή του αδένα που προκαλείται από το Gardnerella απαιτεί τη χρήση αντιβιοτικών (συνταγογραφείται μακρολίδη, λινκοσαμίδη, καθώς και φάρμακο από την ομάδα νιτροϊμιδαζολών και τα ανάλογα του).

Στη θεραπεία της οξείας προστατίτιδας που προκαλείται από μη ειδική μικροβιακή χλωρίδα, χρησιμοποιείται ένα τυπικό θεραπευτικό σχήμα, το οποίο περιλαμβάνει επίσης αντιβιοτικά.

Το τυπικό θεραπευτικό σχήμα για την προστατίτιδα περιλαμβάνει τα ακόλουθα μέτρα:

• Ανάπαυση στο κρεβάτι στην οξεία μορφή, μασάζ και φυσικοθεραπεία στο χρόνιο στάδιο της νόσου.
• Διαιτητική τροφή.
• Αντιβιοτικά για την καταστολή της μικροβιακής χλωρίδας που προκαλεί φλεγμονή στον προστάτη.
• Τα ΜΣΑΦ χρησιμοποιούνται ως συμπτωματικό φάρμακο για τον πόνο και για την καταπολέμηση της φλεγμονής.
• Βιορυθμιστικά πεπτίδια. Πρόκειται για προϊόντα που παράγονται από τον προστάτη των βοοειδών. Διεγείρει τις διαδικασίες αναγέννησης στον αδένα.
• Αντισπασμωδικά.
• Τα μυοχαλαρωτικά χρησιμοποιούνται για τη χαλάρωση της ουροδόχου κύστης, της ουρήθρας και των μυών του περινέου.
• Φάρμακα που βελτιώνουν την κυκλοφορία του αίματος και τις ρεολογικές ιδιότητες του αίματος και εξαλείφουν τη συμφόρηση (για παράδειγμα, ένα φάρμακο που βελτιώνει τη μικροκυκλοφορία στον αδένα μπλοκάροντας τους υποδοχείς στο τοίχωμα των αιμοφόρων αγγείων).
• Ορμονικά ενεργά συστατικά.

Ανάλογα με την πορεία και τα χαρακτηριστικά της προστατίτιδας, μπορούν να προστεθούν και άλλα μέτρα στη θεραπεία (υπερηχογράφημα, αυτόλογη μετάγγιση αίματος, ορθική χορήγηση φαρμάκων).

Για την ταχεία ανακούφιση των συμπτωμάτων της προστατίτιδας, χρησιμοποιούνται ενδοφλέβιες εγχύσεις.

Αυτή η θεραπεία πραγματοποιείται σε νοσοκομείο. Για την τόνωση του ανοσοποιητικού συστήματος, συνταγογραφούνται παρασκευάσματα ιστών και αναβολικά στεροειδή.

Θεραπεία της οξείας βακτηριακής προστατίτιδας

Σε οξείες μορφές της νόσου που προκαλούνται από μόλυνση, ενδείκνυται αντιβακτηριακή θεραπεία. Αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις συνταγογραφείται επίσης για χρόνια προστατίτιδα βακτηριακής αιτιολογίας - ως πρόσθετο μέτρο για να επηρεάσει πιθανές κρυφές λοιμώξεις. Προτιμώνται τα αντιβακτηριακά προϊόντα ευρέος φάσματος.

Η διάρκεια της θεραπείας είναι 2 εβδομάδες έως ένα μήνα. Εάν η δυναμική βελτίωσης της κατάστασης είναι καλή, η θεραπεία μπορεί να παραταθεί στους 2 μήνες.

Οι πιο συχνά χρησιμοποιούμενες ομάδες αντιβιοτικών για τη θεραπεία της βακτηριακής προστατίτιδας είναι:

• Προστατευμένες πενικιλίνες. Το φάρμακο συνταγογραφείται από το στόμα, 1 g 2 φορές την ημέρα. Είναι σημαντικό να παίρνετε το φάρμακο τακτικά ταυτόχρονα, με διαφορά 12 ωρών. Η διάρκεια του φαρμάκου είναι μία εβδομάδα έως 10 ημέρες. Οι πενικιλίνες χρησιμοποιούνται συνήθως μέχρι να υπάρξουν εργαστηριακά αποτελέσματα.
• Φθοριοκινολόνες 2ης γενιάς, 200 mg δύο φορές την ημέρα για 1-2 εβδομάδες.
• Φθοριοκινολόνες 3ης γενιάς 0,5 g 1 φορά/ημέρα για 5 ημέρες.
• Κεφαλοσπορίνες 3ης γενιάς. Το φάρμακο συνταγογραφείται ενδομυϊκά ή ενδοφλεβίως, 1 g 2 φορές ή 2 g 1 φορά την ημέρα για 7-10 ημέρες.
• Κεφαλοσπορίνες 4ης γενιάς, 2 g την ημέρα IV ή IM για 5-7 ημέρες.
• Αμινογλυκοσίδες. Χορηγήστε 1,0 g ενδομυϊκά μία φορά την ημέρα για 5-7 ημέρες.
• Μακρολίδες. Μη τοξικό, δεν έχει αρνητική επίδραση στην εντερική χλωρίδα. Συνταγογραφούνται 500 mg από το στόμα 1-2 φορές την ημέρα. Το προϊόν πρέπει να λαμβάνεται για τουλάχιστον 5-14 ημέρες.

Όταν λαμβάνουν αντιβιοτικά για προστατίτιδα, οι ασθενείς δεν συνιστάται να μειώνουν ανεξάρτητα τη δόση και τη διάρκεια της θεραπείας. Ολόκληρο το μάθημα διαρκεί τουλάχιστον δύο εβδομάδες.

Οι πάσχοντες από αλλεργίες θα πρέπει να ενημερώσουν τον γιατρό τους για την υπάρχουσα δυσανεξία τους σε ορισμένα φάρμακα πριν ξεκινήσουν τη θεραπεία. Είναι πιθανό ότι εάν η ηπατική ή η νεφρική λειτουργία είναι μειωμένη, ο ειδικός θα χρειαστεί να προσαρμόσει το θεραπευτικό σχήμα ή τη δόση του φαρμάκου. Επομένως, είναι σημαντικό να τον προειδοποιήσετε εκ των προτέρων.

Θεραπευτικό σχήμα για ιογενή οξεία προστατίτιδα

Οι ιολογικές διαγνωστικές μέθοδοι δεν περιλαμβάνονται στο πρωτόκολλο εξέτασης, επομένως η διάγνωση της «ιογενούς προστατίτιδας» γίνεται συνήθως σπάνια από ουρολόγους. Οι λοιμώξεις από έρπη και ο HPV μεταδίδονται σεξουαλικά.

Ο ιός του έρπητα των γεννητικών οργάνων διεισδύει στο σώμα ενός άνδρα και πολλαπλασιάζεται. Στη συνέχεια εισέρχεται στους λεμφαδένες, από όπου εξαπλώνεται μέσω των εσωτερικών οργάνων μέσω αιματογενών και λεμφογενών οδών.

Μετά την έκθεση στο φάρμακο, ο ιός παραμένει στα γάγγλια της σπονδυλικής στήλης ή του κρανίου και επανεμφανίζεται περιοδικά. Τυπικά, η έξαρση εμφανίζεται μετά από υποθερμία ή μειωμένη ανοσία.

Οι ένοχοι αυτού του τύπου προστατίτιδας είναι οι ιοί του έρπητα, οι κυτταρομεγαλοϊοί, ο HPV και η γρίπη. Το παθογόνο μπορεί να διεισδύσει όχι μόνο στον προστάτη, αλλά και σε άλλα κοντινά όργανα, όπως η ουροδόχος κύστη, η ουρήθρα, οι όρχεις, το ορθό και να τους προκαλέσει σοβαρή βλάβη εάν μειωθεί η ανοσία.

Ο αιτιολογικός παράγοντας της ιογενούς προστατίτιδας μπορεί να εντοπιστεί χρησιμοποιώντας εργαστηριακή ανάλυση. Στους άνδρες, ο έρπης των γεννητικών οργάνων εμφανίζεται με τη μορφή φυσαλίδων και πληγών που βρίσκονται στη βουβωνική χώρα, το όσχεο, το περίνεο ή την ουρήθρα. Βασικά, η νόσος εξελίσσεται με έντονο κνησμό και κάψιμο, αλλά υπάρχει και ασυμπτωματική πορεία.

Η θεραπεία για ιογενή φλεγμονή του προστάτη περιλαμβάνει:

• Λήψη αντιιικών φαρμάκων. Είναι αποτελεσματικά στη θεραπεία του έρπητα και του HPV. Ο μηχανισμός δράσης τους βασίζεται στην καταστολή της εμφάνισης νέων γενεών του ιού. Η συγκεκριμένη θεραπεία χορηγείται σε διάστημα 5 ημερών με τη μέγιστη θεραπευτική δόση την πρώτη ημέρα.
• Λήψη ανοσοτροποποιητών.
• Για την ομαλοποίηση της ούρησης, συνταγογραφούνται άλφα-αναστολείς για την ανακούφιση της έντασης των λείων μυών και τη διευκόλυνση της εκροής ούρων.

Όταν προσβάλλονται ο ιός HPV ή τα κονδυλώματα, μερικές φορές είναι απαραίτητο να αφαιρεθούν οι αυξήσεις χρησιμοποιώντας ηλεκτροπηξία, λέιζερ ή υγρό άζωτο. Η διαδικασία πραγματοποιείται σε νοσοκομείο.

Θεραπευτικό σχήμα για οξεία μυκητιασική προστατίτιδα

Η μακροχρόνια χρήση αντιβιοτικών οδηγεί στην εμφάνιση νέων τύπων μικροοργανισμών που είναι ανθεκτικοί σε πολλούς αντιβακτηριακούς παράγοντες. Η αύξηση του αριθμού των ασθενών με μυκητιασική προστατίτιδα προκαλείται από την ανεξέλεγκτη χρήση αντιβιοτικών και τη σταδιακή εξάρτησή τους.

Όταν η ανοσία εξασθενεί, ο μύκητας Candida αρχίζει να πολλαπλασιάζεται ενεργά στο σώμα, οδηγώντας σε καντιντίαση.

Στη θεραπεία της προστατίτιδας Candida χρησιμοποιούνται τα ακόλουθα:

• Αντιμυκητιακά. Τα φάρμακα μερικές φορές συνδυάζονται σε διαφορετικές αναλογίες.
• Προβιοτικά με bifidobacteria και γαλακτοβάκιλλους. Καταστέλλουν την ανάπτυξη της παθογόνου χλωρίδας.
• Ανοσορυθμιστικοί παράγοντες που ενισχύουν την άμυνα του οργανισμού.

Σπουδαίος! Η διατροφή των ασθενών με μύκητα του προστάτη πρέπει να περιλαμβάνει τροφές που περιέχουν προβιοτικά.

Αυτά είναι το κεφίρ, το γιαούρτι, το οξεόφιλο γάλα. Επιπλέον, πρέπει να περιορίσετε την κατανάλωση γλυκών, αρτοσκευασμάτων, φρέσκου γάλακτος, φρούτων και χυμών.

Συμπέρασμα

Θα πρέπει να θυμόμαστε ότι μόνο ένας ουρολόγος μπορεί να επιλέξει μια πορεία φαρμάκων για προστατίτιδα. Η αυτοθεραπεία επιβραδύνει τη διαδικασία επούλωσης και, στη χειρότερη περίπτωση, μπορεί να βλάψει τον οργανισμό, να προκαλέσει σοβαρές αλλεργικές αντιδράσεις και να συμβάλει στην προσαρμογή του οργανισμού σε ορισμένα αντιβιοτικά, πράγμα που σημαίνει ότι αυτά τα φάρμακα δεν έχουν πλέον θεραπευτικό αποτέλεσμα.