Προστατίτιδα

15 Νοέμβριος 2026

Η προστατίτιδα είναι μια ασθένεια του προστάτη (αδένας του προστάτη) που προκαλείται από φλεγμονώδεις αλλαγές σε αυτόν. Σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία, ο επιπολασμός της νόσου είναι 35-50% και εμφανίζεται σε άνδρες ηλικίας 20-40 ετών.

είδη

Υπάρχουν 4 μορφές προστατίτιδας:

οξεία (βακτηριακή);
χρόνια βακτηριακή?
χρόνια μη βακτηριακή?
ασυμπτωματική χρόνια.

Η οξεία προστατίτιδα είναι πολύ σπάνια λόγω της ταχείας πορείας της φλεγμονώδους διαδικασίας και της άμεσης μετάβασης στο χρόνιο στάδιο (ψευδής βελτίωση).

Η χρόνια μη βακτηριακή προστατίτιδα, που ονομάζεται επίσης σύνδρομο χρόνιου πυελικού πόνου, μπορεί να έχει φλεγμονώδη φύση (με αυξημένη περιεκτικότητα λευκοκυττάρων στα ούρα και την εκσπερμάτιση) και μη φλεγμονώδη φύση.

Λόγοι

Η αιτία της οξείας και χρόνιας βακτηριακής προστατίτιδας είναι παθογόνοι μικροοργανισμοί (ιοί, βακτήρια, μύκητες). Οι πιο κοινές πηγές φλεγμονής είναι:

Coli;
στρεπτόκοκκοι;
σταφυλόκοκκοι;
Πρωτεύς;
Klebsiella;
Pseudomonas aeruginosa;
Παθογόνα σεξουαλικά μεταδιδόμενα νοσήματα (χλαμύδια, μυκόπλασμα, γονόκοκκοι, τριχομονάδες, κυτταρομεγαλοϊός και άλλα).

Οι περισσότεροι μικροοργανισμοί βρίσκονται στα έντερα και στο δέρμα. Ωστόσο, όταν εισέρχονται στον ιστό του προστάτη, προκαλούν μια φλεγμονώδη διαδικασία. Η ασθένεια συνήθως δεν πυροδοτείται από ένα μόνο παθογόνο, αλλά από έναν συνδυασμό πολλών τύπων μικροβίων.

Η ανάπτυξη χρόνιας προστατίτιδας μπορεί να προκληθεί από τους ακόλουθους παράγοντες:

Συνυπάρχουσες ασθένειες του ουροποιητικού συστήματος (κυστίτιδα, πυελονεφρίτιδα).
καθιστικός τρόπος ζωής («καθιστική» εργασία).
τάση για δυσκοιλιότητα?
Εξασθένηση της άμυνας του οργανισμού.
τραυματισμοί?
ορμονική ανισορροπία?
κατάχρηση αλκοόλ και κάπνισμα·
Ακολασία;
ακανόνιστη σεξουαλική ζωή (μακροχρόνια αποχή).
διακοπτόμενη σεξουαλική επαφή.
ακανόνιστη κένωση της κύστης.
ανικανοποίητη σεξουαλική επιθυμία.
χρόνιο στρες?
υποθερμία?
την παρουσία χαλασμένων δοντιών και άλλες πηγές χρόνιων λοιμώξεων (π.χ. χρόνια αμυγδαλίτιδα).

Συμπτώματα προστατίτιδας

Η οξεία προστατίτιδα είναι μια πολύ ύπουλη ασθένεια. Είναι αρκετά δύσκολο να το "πιάσετε", αφού, πρώτον, η διαδικασία γίνεται πολύ γρήγορα χρόνια και, δεύτερον, οι περισσότεροι ασθενείς προτιμούν να "ξεπηδούν" τις εκδηλώσεις οξείας προστατίτιδας στο σπίτι. Οι ασθενείς με φλεγμονή του προστάτη συχνά συμβουλεύονται γιατρό σε προχωρημένες περιπτώσεις με στυτική δυσλειτουργία και άλλες συνέπειες.

Η οξεία μορφή της νόσου εμφανίζεται στο φόντο:

αυξημένη θερμοκρασία?
Κρυάδα;
άλλα συμπτώματα δηλητηρίασης (αδυναμία, λήθαργος, απώλεια όρεξης κ.λπ.).

Η φλεγμονή του προστάτη συνοδεύεται από πόνο στο περίνεο, τη βουβωνική χώρα και το όσχεο.

Η επώδυνη και συχνοουρία είναι επίσης χαρακτηριστική. Μερικές φορές μπορεί να παρατηρηθεί μια λευκωπή πυώδης έκκριση στα ούρα.

Επιπλέον, ο ασθενής μπορεί να παρατηρήσει την απουσία στύσεων τη νύχτα και το πρωί, κακής ποιότητας στύσεις κατά τη διάρκεια της οικειότητας και απότομη βράχυνση της σεξουαλικής επαφής.

Τα τυπικά συμπτώματα μιας διαταραχής του ουροποιητικού συστήματος είναι η αδύναμη ροή ούρων και η συχνή επιθυμία για ούρηση, παρόλο που παράγονται λίγα ούρα.

Στη συνέχεια, χωρίς θεραπεία, η χρόνια προστατίτιδα φτάνει στο αποκορύφωμά της: εμφανίζονται διαταραχές της σεξουαλικής λειτουργίας. Για παράδειγμα:

ανεπαρκής στύση ή έλλειψη αυτής.
επώδυνες στύσεις, λόγω των οποίων ο ασθενής αποφεύγει τη σεξουαλική επαφή.
εξαφάνιση του οργασμού?
σύντομη σεξουαλική επαφή.
επώδυνη εκσπερμάτιση.

Η χρόνια μη βακτηριακή προστατίτιδα ευθύνεται για το 95% του συνόλου της προστατίτιδας. Επηρεάζει κυρίως άνδρες γύρω στα 30. Χαρακτηρίζεται από συνεχή ή περιοδικό πόνο στην περιοχή της πυέλου, στον προστάτη και στο όσχεο, χωρίς σημάδια φλεγμονής να φαίνονται σε εργαστηριακές εξετάσεις. Τα αίτια της νόσου δεν είναι ακριβώς ξεκάθαρα.

Διάγνωση

Κατά τη διάγνωση της οξείας και χρόνιας προστατίτιδας, εκτός από τη συλλογή παραπόνων, τη λήψη αναμνήσεων και την εξέταση του ασθενούς, χρησιμοποιούνται οι ακόλουθες μέθοδοι:

γενική ανάλυση αίματος και ούρων.
μικροσκοπική εξέταση του εκκρίματος του προστάτη και ο εμβολιασμός του σε θρεπτικό μέσο για τον εντοπισμό του παθογόνου (η έκκριση λαμβάνεται μετά από ψηφιακό μασάζ του προστάτη μέσω του ορθού).
κυτταρολογική εξέταση ούρων.
Υπερηχογράφημα του προστάτη και των πυελικών οργάνων.
Υπολογιστική τομογραφία και πυρηνικός μαγνητικός συντονισμός (MRI);
Επίχρισμα από την ουρήθρα για μικροχλωρίδα.

Η διαφορική διάγνωση στοχεύει στη διάκριση μεταξύ προστατίτιδας, αδενώματος προστάτη, καρκίνου του προστάτη και σημείων πέτρας στον προστάτη.

Για μια πλήρη λίστα διαγνωστικών διαδικασιών και φαρμάκων που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της προστατίτιδας, ανατρέξτε στο Ομοσπονδιακό Πρότυπο Φροντίδας του 2012.

Θεραπεία της προστατίτιδας

Τα ίδια συμπτώματα μπορεί να είναι σημάδια διαφορετικών ασθενειών και η ασθένεια μπορεί να μην προχωρήσει σύμφωνα με το σχολικό βιβλίο. Μην προσπαθήσετε να κάνετε αυτοθεραπεία, αλλά συμβουλευτείτε έναν γιατρό. Η θεραπεία της προστατίτιδας πραγματοποιείται από ουρολόγο.

Ο στόχος της ετιοτροπικής θεραπείας για την εξάλειψη της αιτίας της προστατίτιδας είναι η εξάλειψη του παθογόνου παράγοντα. Ανάλογα με την αιτία που έχει εντοπιστεί, συνταγογραφούνται αντιβιοτικά, αντιιικά ή αντιμυκητιακά φάρμακα. Η διάρκεια της θεραπείας για την οξεία προστατίτιδα είναι 7-10 ημέρες, για μια χρόνια διαδικασία είναι 4-8 εβδομάδες.

Για τη θεραπεία μιας βακτηριακής λοίμωξης χρησιμοποιούνται: